[-21-] LAMENT OVER

posted on 23 Jul 2008 15:55 by zukito

รู้สึกตัวเองไม่มีความรับผิดชอบมาก...มากจนลืมเรื่องสำคัญที่ควรจะทำ

คิดได้อีกทีมันก็สายไปแล้ว จะโทษตัวเองไปก็เปล่าประโยชน์

เพราะมันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้นอกจากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

มันเป็นเรื่องงี่เง่าที่ลืมวันลงทะเบียนสอบซ่อมของตัวเอง

เหมือนกับคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้จนลืมไป ทั้งที่มันเป็นเรื่องไม่ควรลืม

บอกตามตรงว่าจริงๆ ร้องไห้กับเรื่องนี้ไปแล้ว ถึงปากจะบอกว่าไม่เครียดก็ตาม

ไม่ใช่ว่าติมไม่อยากสอบหรืออยากว่างตอนช่วงเดือนสิงหาที่มันน่ายุ่ง

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากสอบ ติมอยากเรียนจบ อยากทำอะไรให้มันสำเร็จบ้าง

ทุกวันนี้ชีวิตตัวเองก็ครึ่งกลางๆ พยายามตามหาตัวเองไปเรื่อยๆ

แต่ถึงอย่างนั้น...ก็อยากเรียนจบ ป.ตรี ตามที่พ่อแม่ตั้งใจเอาไว้เหมือนกัน

.

เกี่ยวกับการเป็นนักเขียนฟิคชั่นของตัวเอง

ตอนนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังตกไปอยู่ในภาวะที่เฟลถึงจุดสุดยอด

อยากลองแต่งอะไรประหลาดๆ หรือสิ่งที่ไม่เคยลองแต่งมาก่อน...แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้

ติมจริงจังกับการแต่งฟิคของทุกวงมากนะ...

คิดว่าถ้าแต่งแล้วก็อยากจะให้มันออกมาดีอย่างที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้

ชอบฟังคำแนะนำหรือติชมของคนอื่น แต่ไม่ชอบการบีบบังคับหรือทวงในเวลาที่เครียด

นิสัยที่ติมควบคุมตัวเองไม่ได้คือนิสัยเฟอร์เฟ็คแมนของตัวเอง

ยอมรับว่าตัวเองเป็นพวกอยากทำอะไรก็ออกมาให้มันได้ดั่งใจกับดีเลิศ

แต่ไม่ชอบแข่งกับใคร...เพราะติมเชื่อมั่นในอีโก้และความคิดของตัวเองมากกว่าจะคิดแบบนั้น

หลายๆ ครั้งเลยกลายเป็นนิสัยเอาแต่ใจกับทำอะไรตามใจตัวเองมากเกินไป

.

นานๆ ทีได้เขียนอะไรระบายออกมามั่ง...รู้สึกโล่งขึ้นมาหน่อย

จริงๆ อยากเขียนเยอะมากกว่านี้อีกสักสองสามเท่าด้วยซ้ำ ฮ่ะ ฮ่ะ

วันนี้ตอนเช้าตื่นมาช่วงเที่ยงกว่าๆ รู้สึกบ้านตัวเองเงียบมากจนเหมือนจะโดนผีหลอก

พอถามพี่เลี้ยงก็เลยรู้ว่าพี่ตาลไม่สบายอาการหนักกว่าเดิมจนพ่อกับแม่พาเข้าโรงพยาบาล

แต่ตอนนี้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว...สรุปเป็นโรคติดเชื้อในกระแสเลือดแบบเฉียบพลัน

อาการของมันตอนนี้ดีขึ้นมาหน่อยแล้ว เหลือแค่รอดูอาการวันพรุ่งนี้ว่าจะเป็นยังไงต่อ

ปกติพี่ตาลสุขภาพดีกว่าติมเยอะ พอเวลาเห็นมันไม่สบายแล้วติมกลัว...

รู้สึกว่าคนที่แข็งแรงตลอด เวลาเป็นทีก็ค่อนข้างเป็นหนักจริงๆ

แต่ยังถือว่าพี่ตาลโชคดีที่ไม่แพ้พวกยาฆ่าเชื้อ...ถ้าแพ้ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเป็นยังไง

เพราะติมเคยแพ้พวกยาฆ่าเชื้อถึงขนาดที่ปวดหัวใจจนจะเป็นลมมาแล้ว

คนเราไม่ได้เกิดมาโชคดีไปซะทุกอย่างจริงๆ ...

.

พร่ำเพ้อซะยาวและเยอะมากมายมหาศาล

ช่วงนี้อากาศเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวฝนตก...ยังไงก็ดูแลสุขภาพกันด้วยนะ